Mehmet ÇAĞLIKASAP

Şair ve Yazar

Kayseri-1945 doğumludur.
Öğrenimini yarıda bırakarak matbaada basımevi işçisi olarak çalışmaya başladı.
İlk şiiri 1969 yılında Filiz dergisi’nde yayımlandı  Kayseri’de arkadaşlarıyla(Abdulkadir Budak) Ozanca (1976- 7 sayı çıkartıldı.) ve Hakimiyet Sanat 1976 dergilerini çıkardı.
Makale ve şiirlerini  Ozanca, hakimiyet sanat, varlık, Dönemeç, Saçak, Türkiye ve yazıları, Edebiyat Cephesi dergilerinde yayımlandı.
Başlangıçta şiirlerinde genel olarak insanın tabii olgular karşısındaki umarsızlığını işledi, daha sonra toplumcu gerçekçi bir çizgiye ulaşmaya çalıştı.

Eserlerinden bazıları:

İçimdeki şeytan (1974)

Yorgun (1976

Bir Sevdaya Yürümek (1981)

DİYEBİLSEYDİM

Gözlerimden akan yaşı silipte,
Hergün ağlamayıp gülebilseydim.

Geleceksin diye ümit edipte,

Gönlümü teselli edebilseydim.

Hasretlik artarken hergün az daha,
Gurbet diyarından dönebilseydim.
Tertemiz duyguyla ilk ve son defa,
Kalbine yalnız ben girebilseydim.
Bir tesadüf eseri karşılaşıpta,
Yüzünü bir defa görebilseydim.
Kalbimde yıllanmış titrek bir sesle,
Seni seviyorum diyebilseydim.

ESKİ SOKAKLAR

Yazılmamış şiir gibi
Uzayan salkım söğüt
Nereye gitmiş gölgesi
Kuru dallarından geliyor
Çocukluğumun sesi
Ne kadar sessiz şimdi
Takunyalı kadınların
Sümüklü oğlanların
Birde yeni sevdalıların
Önünde beklediği
Sokak çeşmesi
Birer toprak yığını şimdi
İlkyazda çiçeğe kesen damlar
Çürük tellere tünemiş
Ötmeyi unutan kuşlar
İşte çocuk bahçemiz
Bir öreni sokağın
Duyardı ilk ürkekliği
Çıplak ayaklarımız

SEVEMEM

Seneler sonrası çıkma karşıma
Ben senden vazgeçtim sevdiğim güzel
Yeni bir derdi açma başıma bir zaman
Bir zaman gönlümü verdiğim güzel
Hatırlatma bana geçen günleri
Bir zaman divane olduğum güzel
Kopardın bahçemde açan gülleri
Bir zaman ümit bulduğum güzel

Geçen günler artık bir hayal oldu
Bir daha geriye dönemem güzel
O yumuşak kalbim şimdi taş oldu
Artık kalbim katı sevemem güzel
Çekil yalvarırım durma yolumda
Ben sana sevgili diyemem güzel
Bırak beni yalnız kendi dünyamda
Benim kalbim kırık veremem güzel
Kırmızı elbiseni artık giyme
Rengi beyaza dönmüş be güzel
Boşuna karşıma geçipte gülme
Anlasanabu aşk ölmüş be güzel

BİLMEZLERKİ

Dün gece o’nu düşünüp,
Boşalttım içimi kadehlere.
Saltanatını sürdüm yalnızlığın
Hani şu seven kalbim varya,
Onun uğruna
Yüzümde izi kaldı aldanmışlığın.
Bilmemki kaçıncı kadehten sonra
Yavaş yavaş başlar sarhoşluğum.
Hayaller kurmak isterim,
Renkler görürüm,
Aydınlık günler görmek isterim,
Görsemde ne değişir ki
Farkı kalmadı ki aydınlıkla karanlığın.
Deli divane diyorlarmış,
Umurumda mı?
Ben bir yar için mecnunum
Hani o insanlar varya o insanlar,
Bilmezler ki her gece yarısı,
İçmeye mecburum.

(Şiirler BERCESTE DERGİSİ’nden alınmıştır.)

 

You may also like

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir