Mustafa DİNLER

Şair-Yazar

1955 Kayseri-Bünyan doğumludur.
Kayseri Anadolu Gazetesi’nden emekli olmuştur.
Güzel söz,şiir,mâni,fıkra yazmanın yanında,heykel de yapmaktadır.
Evli ve üç çocuk babasıdır.
İlk şiir kitabı  1974 yılında “SEVENLER” adıyla yayınlanmıştır.Bunu 2007 yılındaki “YENİ SÖZLER” isimli kitabı takip etmiştir.
Ekim 2009 da ise,YENİ SÖZLER kitabının  genişletilmiş baskısı yayın hayatına II. baskı olarak  girmiştir.
2013 yılında da ” İÇİMDEKİ PINAR” isimli kitabı yayın hayatına girmiştir.

YENİ SÖZLER Kitabından;

ÖZDEYİŞLER

YILANA EL AYAK VERMİŞLER,SÜRÜNEMEM DİYE İSTEMEMİŞ

YOLA SAMAN DÖKMEKLE,SAMANYOLU OLMA

YAY  GERİLMEZSE,OK FIRLAMAZ

SİNEK KONDU PİS OLDU,OCAK YANDI İS OLDU

SOPAYI TUTAN ELİN CANI YANMAZ

DEVE AĞZIYLA DİKEN YEMEK

AT KAĞNIYA KOŞULMAZ

DOĞRU SÖZLER:

ARI OLAN ALIR ÇİÇEĞİN ÖZÜNÜ
ARİF OLAN ANLAR ARİF’İN SÖZÜNÜ.

FAZLA EKŞİTME HAMURU;EKMEĞİ BOZAR,
FAZLA BEKLETME BORCUNU,İTİBARI BOZAR.

KAYNAMADIK SÜTE YOĞURT ÇALMA TUTMAZ,BİR İNSANA KÖTÜLÜK YAPMA UNUTMAZ.

KOCA ERCİYES

Başka bir dağ var mı koca Erciyes?
Derler ki yaklaştıkça uzaklaşan.
Başka bir dağ var mı koca Erciyes?
Derler ki uzaklaştıkça yaklaşan.

Yücesin bulur eğleşir başında
Sana divan durur o küçük dağlar.
Kardan beyaz bir örtü var başında.
Eriyip akar için için ağlar.

Sana nerden baksam koca Erciyes,
Bir ihtişam var yaratılışında.
Serin havanı koklasam bir nefes,
Sende kalsam güneşin batışında.

Oturup seyrine dalsam bir akşam,
Karanlığı çökertsen yavaş yavaş.
Üşüyünce küçük bir ateş yaksam.
Isıtsam ellerimi yavaş yavaş.

Üstümü örtüp kıvrılsam bir yere,
Kucağında birazcık uyuklasam.
Uysam dalıp gitsem bir aleme,
Bırakmasan beni seninle olsam.

Kaybolsa gece ağarsa tan yeri,
Seyre dalsam güneşin doğuşunu.
Sen de uyan koca şehir Kayseri,
Gör Erciyes’te sabah oluşunu.

Kükreyip de susmuş aslan misali.
Susmuşsun artık,yanmazsın bir daha.
Var mı Erciyes’in başka emsali,
Yok cihanda bulamazsın bir daha.

Bizleri yaratanın eserisin
Sen kuşların ötüşünde bir nefes
Dağların içinde en güzelsin
Bizim dağımızsın koca Erciyes.

ERCİYES’İN KARI BİTMEZ

Erciyes’in başı yayla
Gökyüzünde durur ayla
Benden sana hayır gelmez
Ağla sevdiceğim ağla

Erciyes’in karı bitmez
Köz ocakta duman tütmez
Sen bir ağa kızısın
benim sana gücüm yetmez

Erciyes’te keklik uçar
Açar kanadın açar
Bura benim köyüm değil
Gurbet elde kaldım naçar

Erciyes’in dağı yüce
Güneş batar olur gece
Bu sevdanın sonu gelmez
Hallerimiz olur nice

Erciyes’in otu yavşan
kaçıp gider sarı tavşan
Ne ölür ne iflak olur
Bir sevda peşinde koşan

Erciyes’te sökün söker
Çiftçileri harman söker
Gönül sözüne uyanlar
Küçük yaşta sevda çeker

Erciyes’te sürü gezer
Keklikleri kanat süzer
Bitip tükenmez bu sevda
Ezer yüreğimi gezer

Erciyes’te koyun kuzu
Yüreğimi aldı sızı
Dengi durur iken
Neye yarar ağa kızı.

You may also like

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir