BUNDAN SONRA SENİN OLSUN

BUNDAN SONRA SENİN OLSUN

Küçük Dev Adam Kavuşurken Rahmanına

Çok şükür sen ölünce de  Düştü Aklımıza  ölüm

Bak Sen De Öldün vefa Düştü

Üzüldüğümü gören annem

Sultan Süleyman’a Kalmayan Dünya kızım

Naim Süleymanoğlu’na mı kalacaktı derken o manevi ihtarı, o kaçınılmaz takdiratı tekrarlıyordu… annem duyunca küçük dev adamın ölümünü…ama konu o değil mirim o değil…

Küçük dev adamın ölümü iki kere üzdü beni…

Birincisi hepimizin adını koyduğu üzüntü ki çok sevmiştik, hayran olmuştuk biz O’na…Gurur duymuştuk Onunla, Onur duymuştuk defalarca başarılarıyla

Asıl üzüntüm ve ömrüm oldukça da üzüleceğim husus yaşarken kıymet bilmemek, yaşarken sevildiğini hissettirmemek…Yaşarken unutmak…

Hem yalansın dünya, hem daha yaşarken unutansın  dünya

Ölümüyle duyduğumuz şu acıyı, daha yaşarken de verebilseydik…

Tabi bununla O’nun zirvede olduğu demleri kastedmiyoruz…O veya diğerleri dinlenmeye çekildiğinde de verebilseydik n’olurdu?..

Yapamaz mıydık böylesi bir şampiyon için bir film, beceremez miydik?..Olmaz mıydı?..

Efsane Valimiz için de öyle olmadı mı?..O öldükten sonra ‘ Köprü’ler inşa edildi pardon Köprü filmi yapıldı… vefasını  yapıldı…

İyi olmadı mı, oldu hem çok iyi oldu ama işte keşke keşke …

Evet O; yani Cep Herkülü, yani Efsane Halterci, yani Olimpiyat Şampiyonu, yani Naim Süleymanoğlu; ülkemizin gurur’u, milletimizin onur’u idi…
Ayağa kaldırırken sağlığında dünyayı; ‘hastalığımı kimseye söylemeyin, kimseden yardım istemeyin’ diyerek Rahmet-i Rahman’ına sessiz, sadasız kavuşmak istedi…Ama biz sessiz, ama biz sadasız, ama biz duyarsız, ama biz duasız olabilir miyiz ki?..
Onurumuzdu O, Onurluydu O; inş’Allah O ‘Nur’la da d/olacak kabri!.SemraL – Yusuf Semra Meral ile…”

Dünya arsızın isteyenin; naif insanlar istemez ki…

Dünya  sırsırın; ama şirin insanlar sırıtmaz ki…

Dünya el etek öpenin ama onurlu insanlar küçülmez ki…

 

You may also like

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir